Boveneinder.jouwweb.nl
Home » Columns Boveneinder

’t Vèèn op glád ààis – dà’s nogál glád!

Minse, wà ’n geklòòt in ’t Vèèn. ’t Is nie èèns hee knijns meer, minse, ’t is heel állebarstend. Oòt wier ’t Vèèn geneumd: ‘D’n stád, waorof de straotláámpe overdags bràànde en ’s nás ùtstaon’. Dà’s inmiddels opgelost, màr nou is d’r weer iets àànders: A’j overál kun schaotse op ààisbaone, is die in ’t Vèèn, ván Aàisclub De Greb, dich. Went d’r zit zwárt ásfált onder en daordeur smelt ’t ààis, às de zon d’r op schààint.

 

Gròòter gelul hè ‘k nò nòòt gehoord, ván m’n lèève nie. Nòòt, nòòt nie. Mò’j ’s kààìke às ’t hèt geààizeld. Dán blèf zo’n ásfáltweg ‘k wìt nie hoe lááng zo glád às spek, daogelááng.  Zon of gien zon. En daor lààit toch echt zwárt ásfált onder, wà ik je brom. Behálleve bij De Greb. Daor spuite ze liters en liters waoter op d’n baon, màr ’t blèf nie bevrore deur ’t zwárte ásfált d’r onder? V’rdikkie, ze mò’n bij De Greb ’s ùtlèège àn beheerders ván wege, hoe ze dà doen daoro.

Nou wouwe ze ’t ásfált wit maoke, dà’s òk ál nie geluk. Wà ’n stellechie klòòte daoro. Ze wille gewòòn nie. Waorom, wìt ik òk nie, màr d’r zál wel iets áchter zitte? Bááng dà minse deur dien àànderhálleve centimèèter ààis zákke en ’n nátte kont oplope? Minse, ik wìt d’r wel wát op: gewòòn állemaol nùr Ee, of ’t Eèrevèèn. Daor kù’j wel schaotse, daor doen ze nie zo meuilèk  às die lui ván De Greb. Laot ze màr in d’r sop gaorkoke. Dán wìtte ze zeker, dà ze nòòt gien ààis krààìge.

 

Màr dà’s nog nie álles. Graotus párkere in ’t Vèèn, dà mòt ván de rechter áfgelope weze. Daor zitte ze dán, die lui in de gemèènteraod. Eerst gedaon en toe gedoch. Eerst graotus párkere ingevoerd in de párkeergèrraosjies ván de gemèènte, màr nòòt gesproke mìt de beheerders ván de ààndere párgeergèrraosjies.  Zo krom às ’n hoepel nèttuurlèk. Màr goed, ’t ceinterum wás d’rmee gered. De klàànte, die kwàmme weer. Màr strèk is ’t weer áfgelope, ùt. Zou die rechter een Eese gewìst zìn? Went daor mòtte ze toch ’n bárren hèèkel gehád hè’n àn dà graotus párkere in ’t Vèèn, ál wás ’t màr op ’n paor plekke.

Ieders keer, à ‘k in ’t ceinterum ván ‘t Vèèn kom, schrik ik me rot ván die párkeertàrrieve. Mins, mins, mins, wà vrèète die párkeermèèters ’n geld! Duuvel! ‘k Hèt ál dukker gezààid, dà’k daorom nie meer in ’t ceinterum ván ’t Vèèn kom, of ’t mòt hee bár hárd nòòdeg weze, dà ‘k hee nie àànders kán. Went dik twee euro – zwát vààif ààuwe guldes - veur ’n uur párkere in ’t Vèèn? Dà’s veul en veuls te duur.

 

’t Is de ààige schuld ván de gemèènte. Ze leunde luiáchtèg áchterover in d’r stoel: ‘Wij bin ’t èènègste, echte kòpceinterum veur de regio.’ De klàànte, die kwàmme toch wel, ondanks dà ze ieders keer weer die párkeertàrrieve omhoog gooide. Dochte ze. Màr de klàànte, die dochte àànders. Die dochte, dà ze op internet gien dikke twee euro àn párkeergeld mòste betaole. Die dochte, dà d’r nog plekke bin, waorof ie graotus kun párkere: Schààrepezèèl, Luntere, Rhèène, om màr wát te neume. De klàànte, die dochte òk dà dik twee euro veul te veul cente is, om lánges ’n kwák lèège ìttelaosjies te lope. Gìf ze ’s ongelèk.

 

’t Vèèn v’rgokt ’t ieders keer weer. Nie schaotse, gien graotus párkere meer, veul te hoge párkeertàrrieve. Minse, ’t Vèèn bevein z’n ààige op glád ààis. Daor hè’n ze Schaotsclub De Greb hee nie veur nòòdèg, dà’s nogal glád.

 

’t Is hee knijns

 


Einde van deze column


 

 

 

Frits

D’r bin veul dinge, die ‘k nie doei snáppe, minse. Ik bin òk màr ’n gewòòne boerepummel ùt De Klomp, ’n Gelders Vèènse, die de journállist speult en dinge die gebeure ’n bietjie p’rbeert te snáppe. Dà geldt veur vánálles, ván IS tòd’àn de Ammerikaonse v’rkiezinge àn toe en nie in ’t meinst de Haogse pòlletiek. Of de gemèèntepòlletiek, om dichter bij huis te blààive, de Vèènse gemèèntepòlletiek.

 

Nou bekèk ‘k de Vèènse gemèèntepolletiek ’n bietjie ván ’n áfstáándjie, às inwòònder ván ’t mooie Ee, went De Klomp is, hoe grèèg ’t Vèèn ’t d’r òk bij hà gehád om ’t vol te pompe mìt huize, nog áltij Ee. Gelukkeg màr, went zo wòòne we hier nog rusteg. Zeker nou hùst álle wege tusse ’t Vèèn en De Klomp deur Ee bin áfgeslòòte, ze bin vást bááng veur ’n vèènse invaozie. Da ’t Vèèn en Ee mekaor gevonde hè’n mit ’t bààuwe ván bedrààive hiero, is ál áárèg genògt. Màr, minse, ik doei me steeds meer v’rbaoze over ’t Vèèn.

Waorom? Nou, dà zà’k ie effies v’rtelle. Ze hà’n daoro ’n echte Vèènse wethààuwer, Frits Beckermán. Dukáchtèg hè’k mìt Frits geprùt, ’n echte Vèènse, die tusse de minse ston en zeker nie d’rbove. ’n Politicus mit humor en ’n lùsterend oor, zeuk zoèèn vándaog d’n dág màr ’s op. Die mò’j mìt ’n láámpie zeuke. Wà zèèg ‘k, mìt ’n láámp, zo gròòt às mààrege d’n helen dág!

En wìt jie wà ze zeeje, die ààndere wethààuwers en d’n bòrregemeester? Frits wás ‘teveul mánnager’. Minse, daor snáp ik gien sikkepit ván. Helegaor niks. Went às d’r èèn nou krèk gien mánnager wás in de zin ván da woord, dán was dà Frits. ’n Mánnager denk zaokelèk, Frits doch minselèk. Màr ’t mooie kom nog: Wìt jie, wà ze òk deeje zèège? Dà Frits ‘teveul volleksv’rtegewoordèger’ wás!

 

Daor zàk mijn de boks vánáf, minse. ‘Teveul mánnager’, dà stao totaol hòks op ‘teveul volleksv’rtegewoordeger’. Ik zou zèège: Wis blij, dà iemáánd ’n echte volleksv’rtegewoordèger is, daor hè’n we d’r ál veul en veuls te wààinèg ván in d’n pòlletiek. Dán hè’n ze d’r èèn in ’t Vèèn, en dán sture ze ‘m vùrt. Zál ik ‘t ’s zèège, helegaor rechtùt? D’r wier ’n stok gezoch, om d’n hond te slaon. Frits wás te populair às wethààuwer. As hij de wààik in dee gaon, kende iederèèn ‘m, màr às de ààndere wethààuwers de wààìk in deeje gaon, mòste ze d’r ààige eerst veurstelle.

En wìt jie wà ze dán doen? Dán zèège ze ’t v’rtrààuwe op in ‘n wethààuwer, in dì gevál Frits. Zoiets, dà vein ‘k gewòòn min. Ik veur mijn, ik zààuw stiekum zèège: ,,Dà heinder niks, v’rtrààuwe kán áltij weer hersteld wuerre, dus ik kán nog best wààreke às wethààuwer, de minse in ’t Vèèn, daor gùt ’t ommers om, die hè’n ’t v’rtrààuwe in mijn nog wel. Beoordèèl mijn zolááng màr op m’n daode, dán kom ’t v’rtrààuwe vánzelluf weerom.”

Màr zo wààrek ’t nie in d’n pòlletiek, ál hà’n heel veur raodsleeje òk v’rtrààuwe in Frits. ’t Moch nie baote.  De rest ván ’t colleesjie ván bòrregemeester en wethààuwers, die wouw ’t v’rtràùwe gewòòn nie weerom krààige. Frits mòs vùrtgejaogd wuerre en nie àànders. ’t Is zoàs ’t is. Z’n opvolleger, Engbert Stroobosscher, dà’s ’n mánnager. ‘k Hòp veur hum, dát ‘ie nie ‘teveul mánnager’ is, went dán krègt ie strèk òk nog ’n schup onder z’n kont.

 

Frits hèt ’t bij z’n áfschààid às wethààuwer ’s goed gezààid. Zoàs ‘t ’n echte Vèènse betaom. Hoe ze ‘m ’n mes in de rug stàkke, t’rwààil die ’n dág teveure nog bejubeld wier deur de minse, die ‘m pòòtjie ginge lichte. Hoe d’n bòrregemeester d’r gien flikker àn dee, om ’t colleesjie bij mèkaor te hààuwe. Frits hèt ze ’s goed de neus áfgevèègd, ’s fiks d’n kást ùtgestoft. Daor hád ie álle recht toe. Zo min às ze hum behààndeld hè’n, daor bin gien woorde veur.

‘k Hòp, dà Frits gààuwáchtèg weer ’n goeie baon krèg. Ván mijn mág ie bòrregemeester ván De Klomp wuerre, màr dà gùt zomàr nie. Dàn mò we De Klomp veurèèrst onáfháánkelèk v’rklaore ván Ee en mòt de pártààì ván Frits z’n naom v’rààndere. Went Pro Vèènendaol, dà wille we hier in De Klomp ommers nie. Dà mòt dán eerst màr ‘s ‘Pro De Klomp’ wuerre. As dà gebeur, dán vál d’r zeker te praote, Frits. A’j mijn dán màr loco-bòrregemeester mùk.

 

’t Is hee knijns.


Einde van deze column


 

 

Kòpzondág en ‘Wilde wiet’

Nou d’n eersten Kòpzondág in ’t Vèèn ’n fààit is en de wietplàànte in ’t gemèèntepláánsoen greuie, is ’t ‘s tèd om d’n bállááns op te maoke.

Mò’n we treure over d’n Kòpzondág? Eerlèk is eerlèk, veur mijn hà ’t nie gehoeve. Màr veur duuzende ààndere wel en mòtte die nou thuisblààìve, omdà ik dà zo nòòdèg wil? Ik doch ’t nie. As ik op zondág d’r de veurkeur àn gìf, om nùr de kààrek te gaon, dán mòt ik d’r òk in kunne komme, dà ’n àànder wil gaon weinkele. Dien àànder, die v’rbie mijn òk nie om nùr de kààrèk te gaon, dus hoef ik hum òk nie te v’rbieje, om sondàs te weinkele. Lèève en laote lèève, om zo te zèège. Of niettan.

 

Wà’k wel jámmer vein, is dà ’t pláán veur ‘n ‘Riffermètories kòpceinterum’ in ’t Vèèn nie dee deurgaon. Dà pláán dee ‘k hier oppere en ‘k hùlde d’r zellufs de láándelèkke pers mee. Zonder dolle! ’t Vèèn às ’n rìffermètoriese einclaove, mìt weinkeliers ùt d’n refo-hoek  en , dà kù’j naogaon, nòòt gien Kòpzondág. Nòòt nie. En feillèk spèt me dà wel ietsie, dà ’t nie deurgeing. Went, al zèèg ik ’t zelluf, ’t wás ’n mooi veurbèèld ván ‘omdeinke’, zoàs ze tegewoordèg zèège. ’t Vèèn hà echt iets biezonders gehád mìt zo’n Riffermèttories kòpceinterum.

 

Màr ’t Vèèn hèt glád iets àànders biezonders, minse. De wiet greuit d’r in ’t gemèèntepláánsoen, helegaor graotus en veur niks. Blenders! Blikskaoters! Toe de gemèènte Uterech ’n jaor of wát geleeje ‘n  ààìge wietkwèèkeràài wou opzette, wiere ze gezien  heel veurùtstrèèvend. Veur die wiet zouwe minse dán nog mòtte betaole. Hoe veurùtstrèèvend is ’t Vèèn dán wel nie? Blekskaoters, de wiet greuit d’r ope en blòòt in ’t gemèènteplàànsoen! ’t Èènègste, dà’j hoef te doen, is ’n bietjie te plukke of d’r ’n stekkie vánáf haole, dà’j thuis vèèker opkwèèk. Dà’s pás veurùtstrèèvend. Graotus wiet veur iederèèn. En àngezien ’n echte Vèènse gek is op graotus, deink ik dà die paor plààntjies  nie genògt zulle zìn. Went ál gebruik ie ’t zellèf nie, je kunt ’s in pák ‘m beet Amsterdám nog áltij fiks geld  v’rdiene. Echte, Vèènse ‘wilde wiet’, ván de Vèènse tuerrefboojem. As die nie populair wùr, wìt ik ’t òk nie meer.

 

Gien mins òk, die d’r iets tege kán doen, went ’t greuit d’r gewòòn. Waor Uterech nog deur de rechter teruggeflòòte wier – zo hárd às ’t màr kon – over dà wietplààn, in ’t Vèèn stao gewòòn ‘wilde wiet’. Gien rechter, die ’n pláánt v’rbieje kán om te greuie. Went die zaodjies, die bin heellich gewòòn ùt de luch komme válle, ààreges ván ’n illegaole wietpláántaosjie.

 

Zo is ’t Vèèn ván hopelòòs ààuwerwets inèène de modààrenste gemèènte gewuerre ván heel ’t làànd. Kòpzondaoge en wilde wiet in ’t gemèèntepláánsoen. Weinkele màr, veur wie wil. Minse, ‘k hèt d’r màr èèn woord veur en dà is:

’t Is hee knijns.

 


Einde van deze column


 

Stoplichte

 

‘Stoplichte’ mà’j nie zèège, veinde veul minse. ’t Bin ‘v’rkeerslichte’, veinde ze. Mar à’j mit d’n ààuwto deur ’t Vèèn rij, blenders, blikskaoters, dán gaoi die dinge vánzellèf stoplichte neume, da’s wis en wárrachtèg. De lichte op de Lorenzstraot, bij de Plánckstraot, die spánne de kròòn. Wà ’n naore, vieze, dunne ondeinge bin dà.

’t Zit zo: A’j op de Gròòte Beer rij, in de richteing ván de Rondweg Oòst, dán krij’ veureerst de v’rkeerslichte, waorof de Gròòte Beer feillèk rechsáf gùt en je rechdeur de Lorenzstraot op rij, nùr de Rondweg Oòst toe. Dán gao je dà licht op greun, màr honderd mèèter vèè’derop stùt ’t vollegende áwweer, bij de Plánckstraot. En dà minse, dà’s mìt rech ’n stoplich. A’j ’n bietjie v’rstàànd in je hásses hèt, dán doei d’r veur zuerrege, dà die twee v’rkeerslichte op mekkaor staon áfgesteld. Zodà, às ’t eerste greun wùr, ’t twìdde òk mè’deen greun wùr. Màr niks, daorveur mò’j nie in ’t Vèèn zìn. Went ’t stoplich bij de Plánckstraot reággeer op ’t v’rkeer, dà ùt de zààistraote kom en wùr dán instèèi ván greun, zo ròòd às ’t már kán. Wà ’n klòòtezooi, minse. Veurál in ’s spitsuur. ’t V’rkeer krèg dán eerst greun, màr lòp hee d’rèk weer ‘veur de paol’ bij ’t stoplich bij de Plánckstraot, as ‘t ’n bietjie druk is, kom dán álles zo vást  ’n muur te staon. Daor hè’j ’n kwák lást ván, ’t doe minse irritere en dà snáp ‘k hee bár best.

 

V’rkeer, en zeker op ’n deurgaonde weg, hoor deur te strome en daorom mòtte stoplichte gien stoplichte zìn, màr v’rkeerslichte, die op mèkkaor áfgesteld zín. Màr àj deur ’t Vèèn hèèn rij, dán krij de indruk, dà ze màr èèn deing wille mìt die stoplichte: Minse zo lááng meugelèk in ’t Vèèn hààuwe. Went overál staoi bij ieder v’rkeerslich vùr ròòd en bij hee veul ván die stoplichte staoi wìt ik nie hoe lááng wuertel te schiete. Mán, mán, mán, hee bár is ‘t, bár. De kruiseing Gròòte Beer / Rondweg West, daor staoi òk zwát ure, à’j nie ùtkèk.  Daor kú’j hùst bròòd en koffie meeneme.

Vein ‘ie ’t dán gek, dà minse nog net effies deur ròòd rààie, omdà ze àànders wìt ik nie hoe lááng staon te wáchte? Ikke nie. Tuurlèk, deur ròòd rààie mág nie en is stráfbaor, màr bij ’n àntàl stoplichte in ’t Vèèn kán ik me ’t lèèvendèg veurstelle. A’j de moter hèt drèèie, kos ’t je hùs meer geld àn bèzziene dán geld vùr ’n boete. Nou Is dà wel ’n hee bietjie overdreve nèttuurlèk, ‘k wil d’r már mee zèège dà ’t bespottelèk is, hoe lááng of ie d’r stao te wáchte.

 

Wà zèèg ‘k, wáchte? ’t Is hùst párkere! ’t Ontbrèkt d’r nò màr àn, dà ze párkeermèèters bij die stoplichte neerzette. Zeker sins je dik twee euro neer doe telle veur ’n ùrtjie párkere in ’t Vèèn.  ‘Hoe v’rmoor ‘k ’t weinkelcenterum’, vraog ik m’n ààige op zo’n momment  áf. Már goed, dà’s ’n àànder siepieter.  In ieder gevál dee ik me vèmààrege rot schrikke, toe ‘k ’n uur wou párkere in ’t ceinterum. Nee minse, ik kom d’r zo min meugelèk. Wij gaon wel nùr Schààrepedààrep, zoà we hier Schààrepezèèl neume. Daor stao nog gien stráf op párkere, je kun daor je ààùwto recht veur de weinkels kwèt én d’r zitte ’n hele kwák weinkels. In Schààrepedààrep gaot ‘t ‘r veul meinder schààrèp àn toe, wà párkeergeld betref.  Zo hààuwe we álle mùnd ’n kwák párkeergeld in de zák. O jà, in Schààrepezèèl hè’n ze òk ’n hele kwák meinder stoplichte en die paor die d’r bin, die staon òk hee nie zo lááng op ròòd dán die in ’t Vèèn.  Wij, Gelderse, wij hààuwe deink ik toch ietsie meer ván deurrààie en ván goeiekoop dán gemèèntes ùt ’t Sticht. Of we v’rbele ons ààige ’n hele kwák meinder. Blikskaoters, dà zál ’t weze!

 

’t Is hee knijns.

 


Einde van deze column


 

’t Vèènsch Compromies

 

De kogel is deur de kààrèk. Letterlèk. ’t Vèèn krèg zes kòpzondàgge. Volleges sommège zes ‘Kòp-zondedàgge’, volleges ààndere bin die zes nò nie genògt en mág ’t álle wèèk kòpzondág weze. Eerlèk is eerlèk: ván mijn hoef dien helen kòpzondág nie, màr ’t is nie omdà ik dà vein, dà ze ’t nie mòtte of màgge doen.  Ik bin zellèf bestáchtèg kààreks, màr ‘k gaoi m’n mèèneing nie opdringe  àn minse, die wel op zondág wille weinkele. Dà’s hullie ongeluk, dà mòt ieder goed veur z’n ààige wete. Krèk ofdà ‘j je weinkel op zo’n kòpzondág ope doe, of nie.

 

Veul minse roepe nou ach en wee over de zondásrust in  ’t Vèèn. Màr, à’j ’t nou ’s goed bekèkt, hoe duk is dà nou, zes zondàgge? Niks toch, à’j ’t over ’n hèèl jaor rèèken? Ik veur mijn, ik deink, dà veul minse, die teuge d’n kòpzondág bin, meer lást hè’n ván brommerts, die op zondág veul lèwaoi maoie, dán ván dien helen kòpzondág. ‘k Bedoel, de kroege bin òk tò wìt ik nie hoe laot ope, vèèr nao twaolùf uur ’s nàs,  às d’n zondág begin. Op de Márt lope kààrekgáángers òk lánges kroege, die ope bin op zondág. Mijn zie je d’r nie, màr ’n àànder wil d’r grèèg hèèn. Ieder z’n meug, zolááng à’j mèkkaor màr in de wèèrde lùt.

 

Went stel nou, ’t wás èèns in de mùnd gewìst, zo’n kòpzondág. Wà dán nog? Wà hè’j d’r veur lást ván, à’j zellèf nie gao weinkele? An d’n ààndere kàànt: Wà hè’j d’r veur lást ván, dà minse sondás nùr de kààrèk gaon? Lao we gewòòn ’s ophààuwe mìt dà keinderáchtege gedoei en mekkaor iets gunne.  En dà’s nou krèk, wát ‘r mít ’t toestaon ván die zes kòpzondàgge is gebeurd: Mekkaor iets gunne. Al mòs ’t wel ’n bietjie wuerre afgedwonge in d’n gemèènteraod. D’n SGP bleef in ’t cùlleesjie ván b en w zitte, dà vòn ‘k klásse.  Gròòte klásse.  Niks gien keinderáchtèg gedoei nie, niks opstáppe, màr laote zien waorof ze zellèf veur staon en blààive zitte, went d’r is nog genògt te doen in ’t Vèèn en òk op àànder gebied kun ze best laote zien, waor ze veur staon.

 

En zo is d’r weer ’n Vèèns compromies bijgekòmme. ’t Graotus párkere hà’n we ál, màr állèèndèg op zaoterdág en állèèndèg in de párkeergárraosjies ván de gemèènte. Zodà ’n hele kwák minse nie krèk wete, waorof ze àn toe bìn.  Nou kòmme d’r zes kòpzondágge in ’t jaor bij. Zodà minse òk nie wete hoeneer en waor ze àn toe zìn. Daorom zèèg ik màr zo: flikker die weinkels op ’n vásten zondág in de mùnd ope en mùk ’t párkere helemaol graotus, áltij, overál. Dán bì’j duidelèk. Duerref nou ’s mìt d’n tèd mee te gaon. Waorom zo veurzichtèg en piaono-àn? As ’t niks wùr, zo’n kòpzondág, dán wèèi ’t vánzellef wel weer over.

 

Nou denk ‘k inèène àn ’n beriggie in De Vállàài, v’an vrògger. ’t Mot hùst wel geschreve zìn dùr Bert van Kòòte, indertèd. ’t Wás rond 1970. ,,We kwàmme toch wel effies mooi veur in ’t rijtjie ván gemèèntès, die iets mìt zwemme op zondág te maoke hà’n.” Krèk, zo is ‘t. Zwemme kù’j in ’t Vèèn al seins jaor en dág op zondág. Nie èèns in de mùnd, nee, állen zondág. Kom op, minse. Nie zo klààinzielèg. Gun ’t de èèn om nùr de kààrèk te gaon en ’n àànder om te weinkele. Dán wùr ’t pás echt gezellèg in ’t Vèèn.

 

’t Is hee knijns.

 


 

Einde van deze column


 

 

Vèènendaol-De Klomp

Zo’n pieffie ván De Gelderlàànder, die mèènde onderlèst iets te mòtte schrààive over stásjon Vèènendaol-De Klomp. Blikskaoters, às Klompenees vein ‘k dà nèttuurlèk hee bár best, ál wà ‘k ’t op punte hee nie mìt ‘m èèns.  Jaop Raodemaoker,  zo hìt dà pieffie, liet z’n lich schààine over ’t stásjon, dà zwát of heel krek zoveul rààizegers hèt dán ’t stesjon in Ee. Da’s iets om trots op te weze, minse. Blikskaoters, stásjon De Klomp, dà’j d’n drèèischààìf ván de pr’veincies Gelderlàànd en Uterech saome.  Busse, trààine, bij tije lèk ’t hier wel hártjie Aámsterdám.

 

Stásjon De Klomp, ik leerde d’r van trààine hààuwe. Zoà ‘k òk van ààuwto’s leerde hààuwe, omdà ‘k langes de snelweg A12 bin gebore en getoge. Nùr de ààuwto’s kààike op de snelweg, ‘k dee ‘j ’t às klààìn keind ál. En saome mìt ‘m vaor op zondágnaomiddèg nùr Stásjon De Klomp, trààine kààìke.  Minse, minse, minse, wà kon ‘k geniete ván zo’n máchtège 1200-locemètief, ván ’n ertstrààin mìt wel vier knaope ván diesellocs d’rveur, of ván d’n TEE-trààìn, je kon de láámpies op de taofelties deur de raome hèèn zien. Dien helen bárren gròòten neus, mìt dien áálemienijum snùr, mìt de letters ‘TEE’ veurop. As keind dee je dán fáántàzere over de onbekende vèèrte, warof zo’n trààin hèèn dee gaon. Làànde m bààrege, diemeer às tien keer hoger wàrre dán d’n Elster Bààreg, zeeje ze. Jà, blenders! Soms, dán koch m’n vaor ’n kaortjie vùr ons bàài, nùr Uterech of Aorem, daor dee je weer hele ààndere trààìne zien. Of ‘k kreeg ’n ààìsie, bij d’n kiosk ván De Bult (Kulik), die vlákbààì ’t stèsjon ston, ’n hàùwte keetjie. Allemaol op zondágnaomìddèg! Daor mòs ie in ’t Vèèn nie om kòmme. Dà moch daor hee nie.

 

Soms dee ‘k állèènnèg nùr ’t stásjon gaon, om de speule en nùr de trààine te kààike.  Sains m’n vrògste jeugd bin ‘k dus ál v’rbonde mìt stásjon Vèènendaol-De Klomp.

Jaop Raodemaoker dee z’n ààige in dà stukkie in De Gelderlàder áfvraoge, hoe dà stásjon àn z’n sjieke, dubbele naom dee kòmme. ’n Aàntwoord wis tie nie d’rek te v’rzinne. Daor dee die nie helemaol ùtkòmme, dien duidelijke. ’t Vèèn lààit ommers nò wel ’n stukkie ván ’t stásjon áf. Nou, ‘meneer’ Raodemaoker, die mèèn dát ie de gròòtste journàllist ván ’t Vèèn en omstrèèke is, ik wìt ’t wel. En ‘k zál ’t je v’rtelle òk.

 

An d’n zuidkàànt ván stásjon Vèènendaol-De Klomp lág vrògger Gelders Vèènendaol, waorof ik gebore bìn. An d’n noordkáánt, daor lág De Klomp. Toe in 1960 ’n stuk ván ’t Gelders Vèèn bij ’t Stichs Vèèn dee kòmme, wier de rest gewòòn De Klomp. Màr ’t stásjon bleef Vèènendaol-De Klomp hete. Aìgelèk hád ’t dus ‘Gelders Vèènendaol-De Klomp’ mòtte hete, màr dà wàs helemaol ’n driedubbelen naom gewìst.

As Raodemaoker nouw ’s de meuite genome hád om ’t goed ùt te zeuke, of om mijn ’s effies te belle of te maile, dán hád ie ’t ààntwoord gewete. Màr nee, hij wìs ’t gewòòn nie, wìt ’t gewòòn nie en doch gewòòn nie nao over de geschiedenis ván ’t Vèèn, Gelders Vèèn en De Klomp. En je zou ’s zwákhàìd tòòne deur ’n plaotselèkke journalist te belle, die d’r gebore en getoge is. T’rwààil dà hee gien schàànd is, went je kun ommers òk nie álles wete.

 

’t Is hee knijns. 


 

 

Einde van deze column


 

 

Regentjie Ronald mòt luistere lere

Graotus párkere op zaoterdág, ùtgevonde dùr d’n ChristenUnie, ’t slao àn in ’t Vèèn. Weinkeliers in ’t ceinterum roepe d’r op, went d’r komme meer minse nùr de weinkels. Hárstikke mooi, zààuw ie zèège. Scháf betaole vùr párkere op ààndere daoge òk màr áf, of mùk ‘t ’n hele kwák goeiekoper, dán wùr ’t Vèèn weer ’t bleuiende kòpceinterum, dà ’t òòt wás. Oòt, toe de párkeertàrrieve nò nie tò bove de twee euro wàrre gestege.  Effies veur de státtistieke: twee euro, dàs  4,40 per uur, in goeie, ààuwe guldes. Deink ‘ie dà, às de euro nie wás ingevoerd, d’r òk m èèn wás gewìst, die zwát vierenhálleve gulde betùld zou hè’n vùr ’n ùrtjie párkere in ’t Vèèn? Gien hond toch, die d’r àn gedoch zou hè’n, om zoveul geld neer te telle, állèèndèg vùr ’n párkeerplùts.

 

D’n ChristenUnie, die dee ’t goed zien. Die hè’n d’rveur gezuerregd, dà ’t párkere saoterdás graotus wier op ’n kwák plekke en dà doe ’t ceinterum goed. Màr nou, minse, kom ’t mooie. In de Vèènse gemèènteraod zit òk d’n V Van de D, ’n echte ondernèèmerspártàài nèttuurlèk. Eèn ván die VVD-boegbèèlde, dà’s Ronald van der Weerd, dùr mijn hiero ál ’s eerder ‘Regentjie Ronald’ geneumd. Went deink d’r om, minse, die Ronald, dà’s ’n echt regentjie. Wà die in z’n kop hèt, dà hèt ie nie in z’n kont, op z’n Vèèns gezààid. ’t Is ’n best jong, daor nie ván. Ik mág ‘m wel, ondáánks hij mijn nie zo mág, màr dà heinder niks. Regentjie Ronald is in ieder gevál ’n rásechte Vèènse, dà hèt ie d’r d’an weer op veur. Zoàs Jan van Wijk, d’n pusjoodealer, ’t vrògger áltij zee over minse, die die wel moch, már die wel ’s iets stoms deeje: ,,’t Is ’n beste vent, már  ’t is ’n klòòtzák.” Vùr de goeie ùrde: ‘k gebrùk dà citaot in dì gevál mìt ’n gleimlách, dus hee nie om Regentjie Ronald ùt te schelde.

 

Màr ik snáp gien zák van wát ie schrèf in ’n blog ván ‘m. ’t Kom hierop neer: Bewààrek de minse viao de mèèdiao, dà betaold párkere ech nòòdèg is,  zo gààuw minse dà èènmaol ákseptere,  gooi dán ’n hálleven euro op de párkeertàrrieve en stop dà geld in een ‘revolving fons’,  dán kù’j ván dà geld èèvenemeinte uerregànnizere. Minse bewààreke viao de mèèdiao? Hársespoele? Blenders! Blikskaoters! Hoe haol Regentjie Ronald ’t in z’n hásses? ’n VVD-er, die ’t hèt over hársespoele en minse meer laote betaole? Waorveur? Vùr èèvenemeinte in ’t ceinterum, waorof gien hond op zit te wáchte. Flikker toch op, minse kòmme d’r om te weinkele, weinkeliers wille minse in d’r weinkel, nie dà’j hùst nie bij zo’n weinkel kun kòmme deur èèn of àànder èèvenemeint, dà betaold wùr ùt torenhoge párkeergelde ùt ‘n ‘Revolving fons’. Mág ik ’n rèvollever, om dà revolving fons hee d’rèk áf te schiete?

 

Zou die nou ech deinke, dà ’t wààrekt? Dà nie ’t hele Vèèn ‘m ùtlách? In hum púrtemènnee is de crisis heellich ál over – hij is nie veur niks lid ván de pártàì veur de rààike minse – màr hee veul minse, die in ’t Vèèn kòmme weinkele, veule de crisis nog áltij in d’r pùrtemenniks. Deink Regentjie Ronald nou ech, dà die staon te tráppele om veul meer te gaon betaole vùr párkere, om ván dà geld èèvenemeinte te gaon hààuwe, waor gien mins òk m èène flikker om gif?

 

Ik deink ván nie. Wìt jie wà ik deink? Dà Regentjie Ronald z’n ààige weer ‘s ’n ech regentjie tòòn. Regentjie Ronald wil de minse nùr hum háánd zette, veur ze deinke en veur ze beslisse. ’n Kenmààrek ván ’n regent.  Bij d’n VVD zààuw ie zo’n regent nie zo gààuw v’rwáchte, ee’der bij d’n PvdA of GreunLeinks ofzo. Màr d’n VVD hèt in ’t Vèèn z’n ààige regentjie, Ronald. Dà mòtte ze toch már koestere, vein ‘k, zo’n unieke V Van de D-er às Regentjie Ronald. Màr heellich mòt ‘ie ’s mìt twee bèène in de echte wereld kòmme staon. Dán komt ie d’r gàùw genògt áchter, dà nog hogere párkeertárrieve de dòòdssteek bin veur ’t Vèènse centerum.

 

Már goed, lao’k positief over ‘m ààindège.  Heellich mág ie mijn dán òk weer ‘n bietjie lije. Hij wil òk geld vrààimaoke veur stárters, die in ’t ceinterum ’n weinkel wille beginne. Asof minse daor tegewoordèg vùr in de ràài staon, om ’n weinkel te beginne, went d’r sluite d’r meer, omdà ze ’t nie meer kunne bolwààreke, dán dát ‘r stárte. Màr goed, Regentjie Ronald wil zo te zien de lèègstáánd in ’t Vèèn te lààif gaon. Dán zou die òk kunne deinke, dà’j dà nie doe mìt torenhoge párkeertárrieve, màr juist dùr graotus of hee goeiekòp párkere.

Màr mùk dà Regentjie Ronald màr ’s wààis.

’t Is hee knijns.


 Einde van deze column


 

 

Plofkiepedààrep

As ’t over kiepe gùt, dan deink ie toch veurál an Barreveld. Went Barreveld, minse, daor he’n ze de kiep zwát of heel ùtgevonde. Barreveldse kiepe, die bin een begrip. Vrogger ha’n we ok ’n kwákkie kiepe en da moste Barrevelders weze, went die lèège ’t best, zèège ze. Màr nou is ’t hee knijns, eerlèk waor. Went de hele boel stao op z’n kop, omrèède ’n bedrààif, dà plofkiepe v’rwààrèkt. Dà kom in ’t Vèèn te staon, ze doen die kiepe impùrtere ùt d’n Oekràine. Blikskaoters, zo’n ‘kiepefèbbriek’, die duerrefde ze nèttuurlèk nie in Barreveld neer te zette. Oe hee, nee. Went die Barreveldse kiepeboere, die hà’n vast de fik d’r in gestoke, nog veur die d’r ston. Mar die nie állèènnèg, went dierebeschààremers, die v’rvleuke die plofkiepe krèk zo hárd, of nog veul hárder.

 

Kèk, dàs nou dà mooie v’rdrag mìt Oekràine, waorof we onderlèst over mòste stemme, dà v’rdrág, waor die hoogopgelààide lui állemao zo hevègst veur wàrre en ‘t ‘domme vollèk’, zoàs hullie dà zien, teuge. Plofkiepe, die komme hier zwát nie meer veur. En lao we wel weze, ik vein ’t nie ààrèg, went ik èèt veul liever ’n kiep, die ’n goed lèève hèt gehád, dán zo’n plofkiep, die veul meinder smaok hèt. Al lèèg ‘t ‘r àn, hoe of ie ‘m braoit. Went ’n goed gebraoie plofkiep, die smùk veul bèèter, dán ’n slech gebraoie ‘goeie’ kiep. En ik kán ’t wete, went ik doei thuis áltij koke. Jà, blenders,  dà doei goed lèèze, de vrààuw ván mijn, die zààit áltijd à ‘k ’t hee bár best kán en dà ze állen dág in ’n restèrráánt ìt.

Màr goed, dien plofkiepe, die kòmme strèk ván ’n ènd gindhèèn nùr ’t Vèèn, om v’rwààrekt te wuerre, omdà ze hier nie meer gehààuwe màgge wuerre. Hà’n die hoogopgelààide veurstàànders dà nou nie kunne bedeinke, dà zoiets ging gebeure? Nee, daor bin ze nèttuurlèk te stom veur, daor he’j boerev’rstàànd veur nòòdèg en daorveur mò’j ’n Gelders Vèènse zìn, doch ‘k. Went Gelders Vèènse, die hè’n boerev’rstàànd, minse. Mìt zoiets as plofkiepe, dán wìt jie, dà ze daormee gaon lèège te klòòtzakke en nou zie je de gevollege.

Wà mijn opviel, is dà ze in ’t Vèèn hee bár blàài zìn mìt dien plofkiepefèbbriek. Sommège raodsleeje zeeje ál ‘Mooi, weer meer wààrèkgelèègenhààid in ’t Vèèn.’ Is dà nou nie ’n bietjie kùrtzichtèg? ‘k Bedoel màr, die plofkiepe, daor is zoveul meuite veur gedaon om die d’rùt te krààige, nou is ’t geluk en dán doei over wààrekgelèègenhààid beginne? Dà zo’n fèbbriek goed vùr ’t Vèèn is? Flikker toch op, op z’n Vèèns gezààid. In welleke tèd lèève ze in ’t Vèèn? Honderd jaor geleeje?

 

Nee minse, ván mijn mág dien plofkiepefèbbriek vùrtblààive. Màr 't zál wel nie gebeure, zodà’j strèk twee kiepedààrepe vlák bij mèkkaor hèt: Kiepedààrep Bárreveld en Plofkiepedààrep ’t Vèèn. Nee, minse, doe mijn die Bárreveldse kiep dán màr. As gebore Gelderlàànder gìf ik de veurkeur àn Gelderse kwállitèt, bove bùttelàànse en Stichse rommel. A’j zo wààrekgelèègenhààid nùr ’t Vèèn mò haole, hou d’r d’an màr mee op en v’rkòp ’t Vèèn dán màr ùt àn Ee. Of, heellich nò bèèter, àn Bárreveld. Went daor hè’n ze òk boerev’rstàànd genògt en òk nog v’rstàànd ván kiepe.

’t Is hee knijns!


 Einde van deze column


 

‘n ‘Kààrèkse’ wààrekgroep

Guttekies, minse, ’n heuse waarèkgroep, die mòt gaon kààike, wadof ze an mòtte mìt de ààuwe Pniëlkaarèk. Blikskaoters, wete ze nou nog nie, wà’dof ze mìt dà ding àn mòtte? Hoe laang is die kààrèk nou al nie van de gemèènte! Duuvel – eksuseer me veur d’n ùtspraok in dì v’rbàànd – daor hà’n ze toch al laang en laang iets veur kunne bedeinke? Jà, ’t zou ’n weinkel wuerre, màr wie begin d’r in deze tèd nou nog ’n weinkel. Dan bì’j nie gek, màr hartstikke gek. Dag in, dag ùt zitte te klòòte, vandaog nie wete, wà’j mààrege v’rdien – en of ie nog iets v’rdien, nee minse, niks is ‘t, niks. Gien kont wèèrd.

Toe zou ‘t ’n Marthal wuerre. Nou, brèèk me de bek nie ope over de mart in ’t Vèèn. Eèn gròòte klòòtezooi, naodà ze van de Màrt ’n binnehaove zonder waoter gemùkt hè’n. Man, man, man, vùr de mart zelluf was d’r gien plek meer, die mòs màr in de Straot* gehaauwe wuerre. Eèn laange pààipelaoi is ’t gewuerre, je lòp d’r nie meer vùr je plezier. ’n Marthal, dà zou op zich zo’n gek idee nò nie weze, as ’t op àn kom. In Fràànkrèk kom ie die òk wel tege. In Rotterdaam hè’j ’n hele sjieke Marthaal, màr die ondernemers daor, blikskaoters, die wete de prààis wel. Snotv’rdorie, die wete dà ze in ’n biezondere Marthal staon en daor passe ze de prààize op àn. Je mòt zwat of heel millijènair zìn, om daor allèèndèg màr ’n bròòdjie te kope. Duvel toch hee gààuw  op, mijn nie gezien.  Niks vùr ’t Vèèn, ’n echte Vèènse wil goed en goeiekoop en krèg ommers grèèg iets graotus.

 

’n Marthal, dàs bij deze dus afgekeurd en èèns afgekeurd, blèft bij mijn afgekeurd, went ik hèt màr èèn stelregel en dà’s M.Z.: Makkelèk Zat. Went zo’n Marthal, dà wùr èèn gròòte klòòtezooi,waorof gien rooie cent te v’rdiene val,  nìm dà van mijn an.

Màr nou is d’r ’n wààrekgroep. Jà, blenders, ze doen ’t nie veur meinder in ’t Vèèn! Die mòt de vròggere Pniëlkààrek weer ’n bestemming gaon geve. D’r zitte vààif minse in, waoronder  Jaop Pilon, Henk Roor en Ali Groebe. Wà val mijn nou op àn dà drietal? Wel, dà ze aalledrie helegaor niks mìt ’t begrip ‘kààrèk’ hè’n. Drie onkààrekse, ùtgerèèkend  in ’n wààrekgroep over ’n kààrekgebààuw, ‘n ‘kààrèkse’ wààrekgroep, om zo te zèège.

 Jaop, die was van huis ùt Griffermeerd, màr die hèt de Griffermeerde Kààrèk de rug toegedrèèid. Mòt ie goed vùr z’n ààige wete, hij is d’r nie meinder om. Henk was van huis ùt Hervuerremd, van d’n Griffermeerde Bond zellèfs, waorof ie mèènèg v’rbaol robbertie ùt dee vechte mìt d’n toenmaolège dommenie A. Vroegindeweij. Nee, dien dommenie, die was gien vrind van Henk en omgekeerd Henk òk nie van d’n dommenie. Ok dà gif niks, Henk kwam op z’n pòòtjies t’rech en wier laoter zellefs wethààuwer, kèk às  Jaop trààuwes. Ali Groebe, die hèt volleges mijn nòòt niks gehad mìt kààrèke, nòòt nie, màr òk dà gif niks. Onkààrèkse minse bin ommers niks meinder dan kààrèkse.

 

Màr dà ze  ùtgerèèkend die drie ùtgezoch hè’n om de Pniëlkààrèk, waorof òòt dommenie R. Kok geschiedenis dee schrààive, ’n neie bestemming te geve… Dommenie Kok had ‘t ’s mòtte wete. Minse, hij zou z’n ààige omdrèèie in z’n graf. Ik vùr mijn, ik hòp, dà d’r ’n goeie bestemming ùt kom. Dà die kààrèk weer  ’n pububliek gebààuw wùr. Volleges mijn is dà bij die wààrekgroep wel in goeie hàànde. Màr eerlèk gezààid, ik vein ’t jammer, dà ’t nie weerom ’n kààrek wùr.

Heellich kun zeòk ’s gaon kààike nùr ’n neie bestemming vùr de weinkel van V&D. Daornao raoi ‘k ze àn om ’s dùr de Straot te lope en goed te kààike, went d’r staon hee bar veul weinkels lèèg. Lao’n ze die eerst màr ’s vol zien te krààige, veurdà ze weer neie weinkels gaon bààuwe. Went ‘Kopceinterum Vèènendaol’ is al jaore z’n àntrekkeingskrach kwèt. Die krij nie weerom mìt ’n Marthaal mìt allerlàài veuls te dure spulle. Ok nie mìt nò meer weinkels. Wel mìt alle daoge graotus parkere, overal waorof ie màr wil.

* De Hoofdstraat in Veenendaal, heet in de volksmond ‘De Straot’.


 

Einde van deze column


 

 

 

 

 

Klòòtestreek op 't Gemèèn Tehuis

 

't Mòt òk nie gekker wuerre in 't Vèèn. Nou hè'n ze 'n keind ùt 't gemèèntehuis gezet. Mìt de pliessie. Jà, blikskaoters, de pliessie mòs d'r bij kòmme! Blenders, wát 'n criminèèl, dà keind. Went wát hád ie gedaon? Ze - 't wás nog 'n dèèrntjie òk - speulde mìt ààutochies, in de hál ván 't gemèèntehuis. Jà, je lèès 't goed. Ze speulde mìt ààutochies. Dà moch nie ván zo'n kèèl ván de bewaokeing. Je wìt wel, ván die lui die zo'n pákkie àn hebbe, d'r ààige heel wà veule en à'j iets v'rkeerd doe, volleges hullie temeinste, stèèivás roep: 'Meneer! Meneer!'

 

Tjà, tege dà keind kon die nèttuurlèk nie 'mevrààuw' roepe, dà ston 'm heellich nie àn. Màr hij en ààndere minse in de hál ván 't gemèèntehuis wàrre heellicht báng, dà ze over d'r teeje gereeje wiere deur dà speulgoedààutochie? Of wàrre ze bááng, daà 't 'n bomààuto wás?

Je zou 't hùst deinke, minse. Went dà keind, dà wier toch behààndeld às d'n eerste d'n beste criminèèl, terrorist, 'n soort Osaomao Bin Gelaoden of zo, àànders zet je zo'n keind, saome mìt d'r moeder, toch nie ùt 't gemèèntehuis mìt de pliessie. Of zou die bewaoker v'rkeerd gelèèze hè'n, wát 'r bove de ingááng stao. 'Gemèèn Tehuis'. Waoráchtèg, 't begin d'r op te lààike.

 

Waorof ik nou mòt m'n kop nie bij kán, dà's dà ze ván de gemèènte nie tege zo'n bewaoker zèège, dát ie buite in z'n ààuto mòt stáppe en nòòt weerom kòmme, nòòt, nòòt weer. As ik bòrregemeester wás ván 't Vèèn, dán zou dien bewaoker d'r ván gelust hè'n. Ik zou 'm gevraoge hè'n, of die zellèf òk keind gewìst wás. Ofdà hij zellèf nòòt mìt ààutochies gespeuld hèt. Of wiere ze soms áfgepákt, omdát ie às jochie gepest wier? Went dà soort zielège figure, dà wùr duk bewaoker. Dan krààige ze zo'n net pák àn mìt zo'n glimmend insinje d'rop, minse keinder, dán veule ze d'r ààige wát. Zo trots às 'n hond mìt zeuve piele.

Màr waor 't ze om gaot, às ze in zo'n pák rondlope, dán hè'n ze mácht. Deinke ze. De mácht, om minse terech te wààize. Om minse vùrt te sture. Om desnòòds de pliessie te belle, às 't ze nie ànstao. Zo gàaùw ze thuis, bij d'r vrààuw of vriendin – de meeste hè'n 'n vriendin trààuwes – dà pákkie ùttrekke, dán bin 't wáátjies eerste klás. Went zonder dà pák hè'n ze gien mácht meer. Dán kán d'r vrààuw of vriendin ze commáándere welk klussie ze doen mòtte, of waor ze mòtte zitte. Dus veinde ze 't gewòòn leuk, om 's mààreges dà pákkie weer àn te trekke, mìt 't geveul ván 'wie zà'k vándaog weer 's gaon ringelore.' 'Meneer!' 'Meneer!' Ik zou zèège: 'Meneer?' Jà meneer, je zul krààige wà'd ik máánkeer.' Of gewòòn niks, went 'n Klompse boer doei nie ànsprèèke mìt 'meneer'. Dà's zwát of heel 'n beledegeing.

 

'n Keind 't Gemèèn Tehuis ùtzette, mìt de pliessie nòòtao bèène, wà vùr regeltjiesfriek mò'j dán wel nie weze? Mán, mán, mán, de pliessie belle, omdà 'n keind speul mìt ààutochies. Wà mijn dán òk nog v'rbaos, is dà de pliessie daor ok nog veur kom. Die hè'n volleges mijn wel wà bèèters te doen. Màr nee, d'r mòt 'geháándhaofd' wuerre, vein de meneer in 't bevààilègeingspákkie. Dus wùr d'r geháándhaofd, wùr d'n pliessie gebeld.

 

Ik vraog m'n ààige áf, op welleke grond zo'n pliessieággent dán kom. 'k Kán d'r màr èèn bedeinke. 't Aàreme keind hà vást gien geldèg rààibewààis. Màr dán nog hè'k d'r màr èèn woord veur: 't is een klòòtestreek. Kápsòòndes, dà hè'n ze in 't Vèèn tegewoordèg. Veul te veul kápsòòndes. 't Wùr tèd veur 'n nei bùrd bij de gemèèntegrens, doch 'k zo. 'Gelders Vèènendaol – Gemèènte Ee'.

 

't Is hee knijns

 


 

Einde van deze column


 

 

Schaopie Pis

 

Die neie Brààuwersgrácht, minse, ik vein 't 'n mooi ding. Prùt me nie ván Vèènse historie en dà soort deinge, went 't is èèn, gròòt stuk kiets, meer nie. Op die plek hèt nòòt gien grácht gelope, nòòt nie. Hoogùt 'n ondiep slòòtjie. Màr dà mág d'n pret nie drukke. Stel, dà de Hoge en de Lèège Kàànt, dà daor òk nog waoter wás gewìst, en bij d'n Zwaoi òk. As ze dán 't ceinterum ùtgebrààid hà'n, dán wás d'r zeker 'n nei stuk waoter bijgekòmme. Dus zo ààrèg vein 'k 't nie. Bovendien, die Brààuwersgrácht, die lààit in 't hárt ván de Vèènendaolse cultuur en historie, dus 'n kniesoor die d'r op let, dà 't èène gròòte pártàài kiets is.

 

Màr dán die schaopekop, waor wou 'k 'n tò nog 's over hè'n. Die schaopekop, daor stroom waoter ùt z'n bek. Nou hè 'k hee bár duk schape gezien, stààreker nog, 'k zie ze nog daogelèks, màr 'k hèt nò nòòt gien schaop gezien, waor waoter ùt z'n bek stroom. Ik doch zo bij m'n ààige, ik doch, dà zou nie best zìn, às 't waoter 'n schaop ùt z'n bek zou lope, 'k deink nie, dát ie 't lááng meer zou maoke, eerlèk gezààid.

Daorom vein 'k dien schaopekop àn 't begin ván d'n Brààuwersgrácht òk 'n raoráchtèg deing. 'n Gemiste kààns is 't òk. Blikskaoters nogges toe, 't Vèèn hà in èène kláp de kááns gehád om Mánneke Pis in Brussel te èèvenaore, wìs ie dà?

Hoe dán? Dà zá'k ie v'rtelle, à'j 't nie vèè'der v'rtel. Ze hà'n d'r instèèi ván állèènneg dien schaopekop, bèèter 'n hee schaop kunne neerzette. En dán 't waoter nie ùt z'n bek laote strome, màr ùt z'n jewìtwel. Dán hà 't Vèèn z'n ààige áttráksie gehád: 'Schaopie Pis', instèèi ván Mánneke Pis. Stel je nou 's veur, hoeveul toeriste daor naor wàrre kòmme kààike. Duuzende, tienduuzende. Mán, mán, mán, às de hellèft d'r ván állèènnèg màr zou gaon weinkele in 't ceinterum, dán wás dà hele ceinterum in 'n paor mùnde tèd weer bove jan gewìst.

 

Kèk, dà wás nou 's d'n áttráksie ván fùrmaot gewìst, die ze in 't Vèèn zo grèèg wille. Glád iets biezonders, wà gien èèn plek in de wereld hèt, went ik duerref hùst te wedde, dà nààreges 'n bèèld ván 'n pissend schaop staot. Schaopie Pis, hij zou biezonder zìn gewìst.

Màr nou mò we 't doen mìt 'n schaopekop. 'n Schaopekop....? Schùeppies, 'k zie ze òk staon bij de Nárd ván Krèèlpoort, in d'n Cultuurfèbbriek. Niks gien wol, gien tèbbák, niks gien sigaore meer, màr schaope. A'j goed rìddeneer, hà'n ze bèèter 'n bèèld kunne maoke ván 'n bol wol, of 'n bolknák, waorùt waoter de Brààiwersgrácht in spùt, màr dà stao nie. Toch, 'n schaop, daor kom dán wel de wol vándaon, die in 't Vèèn wier v'rwààrèkt, màr schaope, die lope toch veuláchtèg op de hàài? En lao we nou de hàài, krèk veinde bij Ee. En dán, minse, bin 'k toch weer 'n bietjie blàài mìt die schaopekop. Went, zoà'j wit, bin ik 'n trotse Gelders Vèènse. Dus officieel gebore in de gemèènte Ee, ál vul 'k áltij in 'Gelders Vèènendaol.' Zo'n schaop, dà's dus Gelders, Ee's, Gelders Vèèns! Zouwe ze dà nou bedoele mìt die waoter spugende schaopekop? 't Lèèvèswaoter ùt 't Gelders Vèèn, dà 't Stichse Vèèn àn 't lèève hieuw? Of 't Gelders Vèèn, waorof álles bèèter en gemoedelèkker wás, dà spuug op 't Stichse Vèèn? De vròggere grens mìt Gelders lág teslotte màr 'n paor mèèter vèè'derop, vánáf dien schaopekop gezien.

Daorom wouwe ze nèttuurlèk gien 'Schaopie Pis'. 'n Gelders schaop, dà pis in 'n Stichse grácht, dà kán nèttuurlèk hee nie. Ván gien kàànte, nòòt nie.

 

Al wì 'k 't nò wel 's hè'n over die Brààuwersgrácht. Went wìt jie, waorof ik bááng veur bin? Dà 't hee gááuw ùtgreui to de gròòtste onderwaoterfietsestálleing ván 't Vèèn. Went wie d'n geschiedenis ken, die wìt waorom ze òòt de Grift gedempt hè'n. 't Wás èèn gròòte klòòtezooi gewuerre. Dus mòs tie dich. 'k Hòp, dà de Brààuwersgrácht 'n bèèter lot beschore is. Went lao we eerlèk zìn, òk zonder Schaopie Pis is 't gewòòn 'n mooi stukkie ván 't Vèèn.

't Is hee knijns.

 

 


 

Einde van deze column


 

 

Vèènendaol Ceintraol

 

Rotterdáám hèt d'r èèn. Aámsterdáám òk, krèk às Uterech. Een 'Ceintraol Stásjon'. Seins kùrt hèt Aorèm òk 'n 'Aorem Ceintraol'. Zo màgge ze 't neie stásjon daoro gaon neume ván NS en ProRail, en die schààine daorover te gaon.

Blikskaoters, waor blèf 't Vèèn feillèk in dà rààichie? 'k Bedoel, 't Vèèn, mìt zo'n vàaìfensestègduuzend inwòònders, dà kán toch best 'n Ceintarol Stásjon hè'n? Kèk, ik bin nèttuurlèk zo trots às 'n hond mit zeuve piele, dà 't drukste stàsjon ván 't Vèèn nog áltij in mijn dààrèp De Klomp lààit. Dà wou 'k toch màr effies gezààid hè'n. Zoà 'k 't òk idiòòt vein, dà'j in 't Vèèn állèènneg richteing Uterech kun mit 't spoor. En à'j dán nùr Aorèm Ceintraol wil, dán mò'j overstáppe in Mèèrsbààrege. Overstáppe! Veur dà kiepe-ààindjie! Flikker toch op, dán stáp ie ommers toch in De Klomp op de trààin nùr Aorèm. Dán hoef ie òk nie over te stáppe.

 

Nee minse, 't wùr tèd, dà 't Vèèn 'n Ceintraol Stásjon krèg. Ze bin ál 'n bietjie op wèèg, mìt 'n opstelspoortie bij de Prèlweg. Dà's 'n beginnechie. Màr veur 'n echt Centraos Stásjon, daor mòt meer vùr gebeure. In 't eerst màr 's helemaol overkáppe, zodà'j áltij dreug stùt op de perrons en bèèter ùt de weind. Dán gao we òk nog 'n áftákkeing maoke nùr 'n goedere-overslág op 't industrieterrààin. Dà's òk goed veur de bedrààive daoro, veur 't miljeu, neum màr op.

 

Màr dán, minse gao we nog 'n stáppie vèè'der. Die lààin, die mòt bij Rhèène deurgetrokke wuerre nùr Waogeneinge en vándaor nùr Aorem Ceintraol. Dán bì we d'r nog hee nie, went we trekke

'm òk drèk màr deur nùr Kestere, zodà'j Nimwèège kun berààike. An de àànders kàànt, bij De Haor, tákke we weer àn op Aomersfoort. En dán, minse... Blikskaoters nog toe, slòp 't hele stásjonskwártier, nìm 'n árrechitek in d'n ààrèm die zo duur is dà 't nààregès nùr lèk, v'rlèèg de spore, went dán... Kom Vèènendaol Ceintraol d'r àn. Mìt vier, vààif pèrrons, 'n terremináál veur de busse, heellich nog wel mìt 'n trèm, die deur 't Vèèn gao rààie! Dán lààit 't Vèèn éch ceintraol! 't knooppunt tusse Aomersfoort, Aorèm en Nimwèège.

 

Zovèèr is 't nog effies niet, màr 't Vèèn is 'n stád mit áámbiessie, zààit ze zellèf. Nou, dà's màr goed òk, went à'j teveul op je kont blèf zitte, krij aombààie in stèèi ván áámbiessie. Zo is 't mìt minse, màr òk mìt steeje. 't Vèèn is nou èènmaol grèèg 'n stád, 'n stád mìt áámbiessie. Inmiddels ging, deur die áámbiessie deink ik, 't ziekehuis nùr Ee. De 'stád' zit zonder ààige huisártsepost, 's aoves en in 't wiekend. Dán mòj nùr... Juistem... Ee. Krèk às vùr d'n aovènd- en wiekentápteek. D'n Kaomer ván Kòphààndel v'rtrok, 't UWV, mò 'k nog effies deurgaon? Aámbiessies zát, toch?

 

Kèk ùt, minse. Strèk vraog Ee òk nog àn NS en ProRail om 't stásjon in Ee 'Ede Ceintraol' te màgge neume. Of, nog ààreger, 'Ede-Vèènendaol Ceintraol'. Blikskaoters, Vèènse gemèènteraod, te peerd! Lùt je nie kiste. Stuur vándaog nog 'n brief nùr NS, nùr ProRail, nùr mienister Schulz van Haegen, nùr de Kòòneing veur mijn párt, om stásjon Vèènendaol Ceinterum in 't v'rvollèg 'Vèènendaol Ceintraol' te màgge neume. Jàzeker, nou álvást. Die vààif of tien pèrrons, de spore nùr Aorèm, Nimwèège en Aomersfoort, die komme dán vánzellèf, dà zù'j zien en belèève. Tòòn áámbiessie. 't Vèèn às vollegende Centraol Stásjon, dà ze zo màgge neume. Dán kòmme de hòfdkáántore ván bedràaìve vánzellèf. Dán wil ieder ziekehuis hier gaon bááuwe.

 

Kom op, mìt je áámbiessie. Dán kòmme we hee binnekùrt àn op 'Vèènendaol Ceintraol'. Klink me dà effies! Vèènendaol Ceintraol... 't Kleink às mèzziek, às 'n lied. 'Ik veul me helemaol – Vèènendaol Ceintraol...'

 

't Is hee knijns.

 


 

Einde van deze column


 

 

 

Roeláánd

 

In 't eerst mòs ik 't wel drie keer lèèze, màr 't wás toch waor: Roeláánd Taomeling trek àn z'n stutte. Roeland, de 'positivo' ván 't Vèèn, de Vèènse Emile Ratelbáánd, die gùt vùrt bij Promoossie Vèènendaol. 'City Máárreketeer' wier die de lèste jaore geneumd. Dà kleink às 'Zittie Márreketeer', màr stilzitte, dà dee Roeláánd Taomeling zelde of nòòt. 'k Kán bèèter zèège, nòòt nie. De èènège kere dà 'k Roeláánd stil hè zien zitte, wás às 'k 'm dee interviewe. Vèè'der nòòt, dán liep tie áltij druk gebaorend en praotend deur 't gemèèntehuis of op 'n ààndere plek, waorof tie mòs weze. Altij in de weer, áltij druk, ieders keer weer vol mìt ideeje. 'n Pòòssie geleeje zág 'k Roeláánd zellèfs 'n keer, toe die commetaor dee geve in 't tìlleviezieprográmmao 'Kánniewaorzààin' ván de Tros. 'Citymárreketeing-deskundège' wier die daor geneumd.

 

En toe minse, en toe doch 'k bij m'n ààige, 'k doch bij m'n ààige: 'Dà gao mis,' hè'k bij m'n ààige gedoch. Ik hà zoiets ván: As tie op de láándelèkke tìlleviezie kom às 'Expert in City Márreketeing', dán is dà 't begin ván 't ààind veur Vèènendaol Promoossie. En, zoàs hee duk 't gevállechie is, dee 'k gelààik krààige. 'k Krèg áltij grèègáchtèg gelèk, 'k mòt of wil 't òk áltij hebbe, màr nou...? Ik vein 't jámmer veur 't Vèèn, eerlèk waor. Went Taomeling, dà wás 'n goeie veur 't Vèèn. Wà die állemaol kon v'rzinne, wát 'r in die kop ván 'm dee omgaon, hij wis ván niks iets te maoke. Zoàs tie ván Vèènendaol Promoossie òk iets mùkte: Ván 'n kwákkelend praotcluppie wier 't 'n uerregánnizaosie, die 't Vèèn overál en nààreges op de kaort zet, zoàs ze dà tegewoordèg neume.

 

As Geldersmán doe 't me nou wel weer deugd, dà Roeláánd in Gelderláánd gao wààreke. Blikskaoters, we kun 'm hier in 't Gelderse best gebruike, hij hèt in 't Vèèn zùkke goeie dinge gedaon, màr 't Vèèn iwer te klààin veur Roeláánd. Wel hee bár zùnd, dà z'n v'rtrek op dì momment kom. 't Weinkelcenterum ván 't Vèèn kwákkelt, 't mòt ùt 't slop getrokke wuerre, minse kòmme steeds meinder nùr de weinkels, párkeertàrrieve rààize de pán ùt. Buurgemèènte Ee lààit áltij op de loer om iets beláángrààìks ván 't Vèèn áf te pákke en dà's in 't v'rleeje òk dukáchèg gelukt. Toe 'k Roeláánd daor in 'n interview mee dee connefrontere, láchte die dà vùrt, op z'n kenmààrekende mánnier. ,,Je mòt regionaol deinke,” doceerde Roeláánd. Hij presteerde 't zellèfs om in 't buiteláánd 't Vèèn te prìzzentere às 'vlákbàài Amsterdám'. In dà zellèfde interview láchte we d'r bàài om. ,,Joh,” zee Roeláánd tege me, ,,in de meeste buitelàànde is honderd kielemèèter vlákbáái. Om de hoek, om zo te zèège. En Amsterdám, dà's màr honderd kielemèèter.” 'k Kon nie àànders, dán 'm gelèk geve. In Fràànkrèk, om màr 's wà te neume, is honderd kielemèèter niks. Vlákbàài. 'k Kon nie àànders, dán Roeláánd gelèk geve. Honderd kielemèèter ván Parààis is òmmers 'vlákbàài Parààis'.

Toch blokkeer dà regionaole deinke bij mijn nò wel 's. Vergeleke bij Roeláánd veulde ik me dán òk 'n enorreme proveinsiaol, 'n houterège, Klompse boer. Al vein 'k daor òk niks mis mee, die mò'n d'r òk weze. Zo hááuw ie mekkaor schààrèp.

 

Roeláánd hèt, wà ze neume, 'schwung' en dà broch tie òk in 't stààive, stààile Vèèn. Mìt succes. Ván 'n plèk waorof nòòt niks gebeurde, wier 't Vèèn 'n bruisende plek, waor vánálles te doen is. Veul ván die iedeeje, die kòmme ùt de koker ván Roeláánd.

't Vèèn kán 'm daorom nie genògt bedáánke vùr z'n inzet. Wà Roelàànd veur 't Vèèn gedaon hèt, dà hèt zwát gien mins veur 't Vèèn gedaon. Die vent is 't dubbele ván z'n gewich in gààuwd wèèrd. Blikskaoters, 't dubbele, went Roeláánd is màr 'n schriel mánnechie, dus èèn keer z'n gewich, dán is 't zo wààinèg gàaùwd, doch 'k zo.

'k Kán állèènnèg màr áfsluite mìt de woorde ván oud-bòrregemeester Jaop Spros, às die áfschààid dee neme ván 'n raodslid. ,,Meneer Taomeling, we zulle u misse.”

 

't Is hee knijns.

 


Einde van deze column


 

 

Echt waor: Párkeergeldvrààie zaoterdág!

 

Blikskaoters! Blenders! 't Is hee bár, bár is 't! Hee knijns! Graotus párkere in 't Vèèn, 't is gelukt. Minse, jaorelááng hè'k d'r op zitte te hákke, op dà ieders keer màr hoger wuerrende párkeergeld, jaorelááng hè'k gien meugelèkhààid onbenut gelaote om v'rhogeinge ván 't párkeergeld tò de grond toe áf te bràànde en mò'j nou kààike. 't Párkere wùr graotus. Allèènnèg op zaoterdág dán, màr veurùt, 't is 'n beginnechie. Ma`r 't zou nie eerlèk weze, à'k állèènnèg mìt d'n eer ging strààike, went ere wie ere toekom, 't wás de ChristenUnie, die 't in de gemèènteraod dee ánzwengele. Utgerèèkend d'n ChristenUnie, d'n pártàài, waorván ik 'n jaor of wát geleeje nog dee zèège, dà'k d'r nòòt ende nòòt nie op zou stemme. Nòòt, nee, nòòt nie. Dán zù'j je áfvraoge waorom. Nou, dà ging over iets mìt wegebeláásteing op oldtimer ààuwto's in d'n Twìdde Kaomer. D'n ChristenUnie von, dà die màr weer wegebeláásteing mòste betaole. Guttekies, wà wà'k daor vinnèg om. Zo vinnèg, dà 't nààregès nùr leek. Woest wàs 'k. Toe wier 't áfgestemd, màr laoter is dien beláásteing op oldtimer ààuwto's d'r toch gekòmme, deur drie ààndere pártààie, VVD, PvdA en D66. Daor stem ik dus òk nòòt ván m'n lèèvèsdaoge meer op, zeker nie op de VVD, went 'n staotssikkeretaorus ván dien pártàài, Frááns Weekers, dà wás d'n viezerd, die 'r d'r deur dee drukke, op fáálse gronde.

 

Màr d'n ChristenUnie in 't Vèèn, die hèt 't op slág goedgemùkt. En eerlèk gezààid, von 'k dà 'n veurstel ùt onv'rwáchte hoek, went ùt die hoek hà'k 't nie v'rwácht, nòòt nie. Màr 'k mòt zèège, eerlèk is eerlèk: 'k Hèt d'r bewondereing veur. Gien kòpzondág, màr wel graotus párkere op zaoterdág. Graotus, minse. Wel állèènnèg in párkeergùrraosjies en op párkeerterrààine ván de gemèènte, màr toch, die ààndere párkeergùrraosjies, Schippieshof en Pássaosjie Corridor, die bin ván pártikkeliere, màr ik doch zo bij m'n àaìge, ik doch, die vollege áltij de v'rhogeinge ván 't párkeergeld ván de gemèènte, dus zulle ze 't nou òk wel graotus maoke op zaoterdág. Went 'n echte Vèènse, die ààreges graotus z'n ààuwto kán neerzette, die gao d'r éch nie vùr betaole en zeker gien twee euro in 't uur. Daor hoef ie nog nie èèns 'n Vèènse veur te zìn, à'j dà doe, bì'j ván pás gek.

 

Je hèt d'r gien kòpzondág veur nòòdèg, om minse nùr 't centerum te trekke, helegaor nie. Ik duerref te wedde, dà 't stráks in 't Vèèn weer bárst ván de weinkelende minse op zaoterdág. En zo'n kòpzondág, veur m'n ààige hoef 't nie. Al vein 'k 't best às die d'r wel wás gekòmme. Ik zou d'r nie hèèngaon, màr às 'n àànder wel wil weinkele op zondág, waorom zou ik 'm dán tegehààuwe?

Kèk, párkeergeld betaole, dà wil gien mins, dà's sággeràaìnèg geld. Dus daor hè'k jaore op zitte te hákke. Màr nou is 't veurlopèg veur 'n jaor, dus mò we wel zuerrege, dà 't blààivend wùr. Of nò mooier, dà'j deurdewèèks òk nie meer hoef te betaole. Dán bin 'k pás helemaol zo tevreeje às 'n spinnende kát. 'k Geloof d'r hààilèg in, dà 't párkere in 't Vèèn òòt weer helemaol graotus wùr, mìt 't sukses ván d'r 'párkeergeldvrààie zaoterdág' in de hàànd.

 

Nou mò 'k wel 'n belofte gaon inlosse. Went 'k hád gezààid, mìt dien gròòte slaoibek ván me, dà ik bij d'n vollegende gemèènteraodsv'rkiezeinge op de ChristenUnie zou stemme, às d'n párkeergeldvrààoe zaoterdág deur zou gaon. Ondáánks dà'k nie in 't Vèèn wòòn, màr in De Klomp en dus d'n ChristenUnie in Ee d'r dán ván pròffiteer, vonne ze dà toch wel 'n sympathiek idee. Dà gaoi 'k òk doen, veur èèn keer op d'n ChristenUnie stemme, belòfd is belòfd. Went in Ee pròffitere de minse d'r naomelèk òk ván. Hoeveul minse ùt De Klomp gaon d'r nie nùr 't Vèèn, bòòdschùppe doen en weinkele. Strèk hoeve minse ùt Ee òk nie meer te betaole op zaoterdág en àngezien 't párkere in Ee òk zo'n twee euro in 't uur kos, lèk 't mijn, dà d'r 'n hele kwák minse ùt Ee, màr òk ùt Bennekom, 't Eerevèèn, Wekerum en de ààndere dààrepe nùr 't Vèèn gaon om 'n dággie te weinkele.

De vlág kán ùt bij mijn en 'k hòp en ;'k wens, dát ie over 'n dik jaor weer ùt kán, omdà dien párkeergeldvrààie zaoterdag veurgoed wùr ingevoer. Daornao grèèg nog 'n keer, às die v'rrekte párkeermèèters helemaol wuerre vùrtgehaold in 't Vèèn. Màr vùreerst dì màr 's gaon viere. 'k Zál d'r vánaovènd 's 'n goed glás wààin op dreinke. Sáántee! En, ChristenUnie, bedáánkt, naomes ál die minse, die in 't v'rvollèg 'n hoop geld ùtspaore op zaoterdág.

't Is hee knijns.

 


Einde van deze column. De column hieronder is van eerdere datum, maar wel gerelateerd


 

 

 

Graotus!

 

Een echte Vèènse, die hou van 'graotus'. Nou hou ik daor às Gelders Vèènse én Klompenees òk wel ván. Een duk gestelde vraog in 't Vèèn, màr òk hierzo is dán òk: 'Hoe duur kos dà?' Waorof ie ùt kunt opmaoke, dà iets dán zo'n bietjie veur alle geld te duur is.

 

Parkere, 'k hèt 't 'r ál tò v'rvèèles toe over gehád, màr dán toch nog már 'n keertie, went dà is iets, dà's echt veur álle geld te duur. Párkere in 't Vèèn is zo duur gewuerre, dà 't nààregès nùr lèkt en in jánnewaorie, dán mòt 't nog dùrder gaon wuerre, vein de gemèènte. Is 't gien gròòte schàànd? Ze v'rbele d'r ààige, dà ze gààuwd àn de reet hebbe hánge, daor in 't Vèèn, màr wát d'r ech ànhááng, dà hèt ik liever op de schup às n de hàànd. Jà, blikskaoters, in Aorèm en Uterech, daor is 't nog veul dùrder, in Ee, daor vraoge ze òk twee euro in 't uur, màr à'j áltij màr lòpt te kraokepitte, dà d'r steeds meinder minse nùr 't centerum kòmme, dán mò'j wát, doch ik zo.

 

D'n ChristenUnie, minse, ùtgerèèkend d'n ChristenUnie, hèt m'n columns over dà onderwààrep volleges mijn goed gelèèze. Went, wà wil de ChristenUnie in 't Vèèn nou? Graotus párkere op zaoterdág. 'n Pártàài, waorof ik eerlèk gezààid nòòt op gestemd hèt en òk nòòt op zou stemme, omdà ze me in 'n hele kwák deinge veul en veul te ráddicaol zìn. Màr die pártàài, die duerref 't nou net àn, om d'n discussie over graotus párkere in 't Vèèn ope te brèèke en dà vein 'k lef hebbe. Doe die boel màr 's fiks opschudde, ál die lui, die állèènnèg màr deinke àn dùrder maoke en àn niks àànders.

Ik zee tege èèn ván de ChristenUnie, 'k zee: ,,As dà gebeur, stem ik de vollegende keer ChristenUnie,” hè'k gezààid. Z'n ààntwoord wás dreuggies. Hij zee tege me, hij zee: ,,Dà's mooi, màr daor hè'n wij niks àn. Hoewel, de collega's in Ee zulle d'r blàài mee weze. Trààuwes, heellich neme we dà idee ván jou, over dà rìffermètoriese weinkelceinterum òk nò wel over,” zee die tege mijn.

 

Tjà, dà's waor, ik wòòn nèttuurlèk in Ee, màr 'k zee tegen 'm, 'k zee: ,,Dán stem ik op d'n ChristenUnie in Ee,” hè'k tegen 'm gezààid. Went, mò'j je ààige 's veurstelle, zoiets is nèttuurlèk òk hee bár goed veur Ee. Went in Ee, daor is 't párkere òk twee euro in 't uur, dus kù'j 't raoie, waorof ze dán saoterdás dán vànùt Ee nùrtoe gaon. Bovedien, heellich komme ze dán in Ee òk wel mìt laogere tárrieve ùt de bus, wie zál 't zèège. Zeker à'j in 't Vèèn òk nog 's 'n rìffermètories kòpceinterum gao krijge, mìt veul klereweinkels veur die doelgroep. Mins, mins, mins, dán strome de minse strèk mássaol nùr 't Vèèn!

 

Màr álle gekhàaìd op 'n stokkie, 't idee veur zo'n graotus zaoterdág wà párkere betref, dà's hee bár best, 't beste, dà de lèste jaore veurgesteld is in 't Vèèn. Went hoeveul minse zitte d'r nie te knààrepe over dà veul te hoge párkeergeld? 'k Wìt wel, op 't gemèèntehuis veinde ze mijn 'n knààreperd, màr zouwe ál die minse, die daorover klaoge, nou knààrepers weze? Ik deink ván nie, 't is gewòòn sággerààinèg geld, à'j nao twee uur bòòdschùppe doen vier euro mág áftikke. De prààis ván twee koppies koffie, sowieso. Al wille mìnse grèèg zo gààuw meugelèk weerom zìn bij d'n ààuto, went párkere kos serieus geld. Dus iets drinke, dà's d'r nie bij. Waormee 'k màr zèège wil: ván graotus párkere, proffiteer iederèèn.

Nee, lùt die ChristenUnie màr schuive. Ik hòp, dà ze 't redde, mìt dà veurstel veur graotus párkere op zaoterdág. Màr 'k hoor de vraog in de gemèènteraod, ván ààndere pártààie, òk álweer, die òk ál op feesboek ál gesteld wier: 'Hoe duur kos dà?' Went dà's toch de vraog, die in 't Vèèn heel in 't eerst gesteld wùr. Dán zèèg ik màrzo: Vraog je eerst 's áf, hoeveul geld dà párkere de bezeukers ván 't ceinterum kos. Soms mò'j gewòòn iets duerreve en 's 'n keer nie de kille boekhààuwer ùtháánge. Went boekhààuwers, die hè'n èèn ding gemèèn, die bijte 'n cent deur. Dà's op zich best, màr soms mò'j d'r toch 's àn wille, dà de kost veur d'n baot ùtgaot.

't Is hee knijns.


 

Einde van deze column


 

 

't Kòòneinklèk Puddeksel

 

't Kòòneinklèk Puddeksel, minse, 't is een pòòs geleeje, dà'k 't daorover hà gehád. 'k Hád 't òk nò nòòt in 't ech gezien. Veur degèène, die nie wete wà 't Kòòneinklèk Puddeksel is: dà is een puddeksel veur 'n riòòlput in de straot, waor iedere gemèènte d'r èèn ván kèddo kreeg in 2013, bij d'n inhuldeiging van Kòòneing Willem Alèxàànder en Kòòneingin Máximao. 'n Spìciaol puddeksel, waorof 't Kòòneingspaor op stùt áfgebèèld.

 

Feillèk, minse, vein 'k 't bietjie 'n raoráchtèg kèddo. 'n Puddeksel veur op 'n riòòlput veur 'n tròònsbestààigeing, állèènneg hier in Holláánd kòmme ze daorop. De bèèltenis ván 't Kòòneingspaor op 'n deksel veur... veur wát ààigelèk...? 'n Strontput? Meer is zo'n riòòlkuellek toch feillèk nie. Nou, ik vein 't hààilègschennès, màr goed. De kòòneing en de kòòneingin, die d'n beerput toedekke. Jà, jà. En òk már èèntjie. Minse, minse, minse, kon 't d'ráf? Asof ze vàn zuiver gààuwd bin. Nou, wás 't màr waor, 't is gewòòn gietààizer, meer nie.

 

Toe die tèd wiste ze in 't Vèèn hee nie krèk wà ze d'r mee àn mòste. 't Zomàr ààreges in 'n straot lèège, dà wouwe ze òk nie. Ik veur mijn, ik dee schrààive, dà ze 't màr 'n plek mòste geve in de floer ván ;t Gemèèntehuis, bij d'n oráánje vleugel. Von ik wel 'n mooie commenaossie. Màr toe wà 'k 't Kòòneinklèk Puddeksel effies kwèt. Gewòòn kwèt. Blikskaoters, waor wás 't gebleve? 'k Kwám d'rop, toe iemáánd ván d'n VVD puddeksels op Feesboek dee zette, die ze in ààndere làànde hà gefotográvveerd. Blenders, hele mooie òk nog! Toe doch ik bij m'n àaìge, 'k doch, 'hoe zit dà mìt dà Kòòneinklèk Puddeksel in 't Vèèn,' doch 'k bij m'n ààige. 't Zál toch nie ààreges lèège te roeste op de Gemèèntewààrèf ofzo? 'k Bedoel màr, zo'n duur kèddo ván 't Kòòneingspaor... Daor mò'j toch zuinèg op weze, is 't niet.

 

D'n gemèènteveurlichter, die wis 't òk nie zo èèn, twee, drie te v'rtelle waor 't gebleve wás. 't Zèège wás, dà 't ààreges in 't centerum zou mòtte lèège. Màr blikskaoters, 'k hèt 'm gevonde. Wìt jie waorof die lààit? In 't Raodhuisplàaìn, veur 't Gemèèntehuis. Daor lààit ie, 't Kòòneinklèk Puddeksel, zodà de áámbtelèke ùtwààrepsele die vánùt 't Gemèèntehuis 't riòòl in vleuie, d'r onderdeur strome. Nou is 't gekke, dà d'r net op dà momment 't riòòl in 't Gemèèntehuis dee stinke. Zo ààrèg, dà 't zellèfs op d'n wc fris dee ruike. De wraok ván de Kòòneing? 'k Zàaùw 't nie wete.

 

Màrgoed, 't Kòòneinklèk Puddeksel is dus gevonde. 't Lààit op 'n toepásselèke plek, vlákbàài waorof de Kòòneinklèkke fèmmielie ston, toe ze 't Vèèn deeje bezeuke in 2012. Guttekies nogges toe, Beàtris hà toe 's mòtte wete, dà krèk op die plek 'n jaor of wát laoter 't riòòl zààuw wuerre áfgedekt mìt 'n puddeksel, mìt daorop de bèèltenis ván d'r zòòn en schòòndochter. 't Kòòneinklèk Puddeksel ás schaomláp veur de áámbtelèke stront, die d'r onderdeur stroom. 't Mòt toch òk nie gekker wuerre, minse. Nee, ech nie.

 

't Is hee knijns.


Einde van deze column